የበረከት ጥሪ የፍልሰታ ለማርያም ጾም ቅዳሴ

በመ አብ ወወልድ ወመንፈስ ቅዱስ አሀዱ አምላክ አሜን

የኢትዮዽያ ኦርቶዶክስ ተዋህዶ የምዕራፈ ቅዱሳን አቡነ ተክለሃይማኖት ቤተክርስቲያን በሳንዲያጎ የፍልሰታ ለማርያም ጾም ቅዳሴ ከኔሐሴ 1 እስከ ኔሐሴ 16 መኖሩን በደስታ ይገልጣ።

       ወፌ ሰንብታ ሰንብታ
መጣች ለፍልሰታ

አገርሽ የት ነው ኤፍራታ

አሳድሪኝ ማታ፡፡

ይናፍቀኛል ሌሊት
የሰማይ እልፍኝ መብራት
ወፌ የኔ እመቤት /2/

ጾመ ፍልሰታ የእመቤታችን ዕረፍት፣ ትንሣኤና ዕርገቷ የሚታሰብበት ወቅት ነው፡፡ እመቤታችን በተለያዩ ጊዜያት ሞትና ትንሣኤዋን ለሐዋርያት የገለጸችበትን ምስጢር ከነሐሴ 1-16 ድረስ ምእመናን በጾም በጸሎት ተወስነው የልጇን ቸርነት የእርሷን አማላጅነት በሱባኤ ይማጸናሉ፡፡ የሱባኤው ወቅት ሲፈጸም እመቤታችን በእውነት ተነሥታለች€ ብለው በደስታ የጾሙን ወቅት ይፈጽማሉ፡፡ ሞቷ የሚያስደንቅ መሆኑን ቅዱስ ያሬድ €œሞትሰ ለመዋቲ ይደሉ ሞታ ለማርያም የሐጽብ ለኲሉ፤ ሞት ለማናቸውም ሰው ሁሉ የተገባ ነው፡፡ የማርያም ሞት ግን ሁሉን ያስደንቃል በማለት ገልጾታል፡፡
በኢትዮጰያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን ትውፊት መሠረት እመቤታችን ቅድስት ድንግል ማርያም በዚህ ዓለም በሕይወተ ሥጋ 64 ዓመታት ያህል ቆይታ አርፋ ተነሥታ በክብር አርጋለች፡፡ ይህንን የትንሣኤና ዕርገት ዐቢይ ምሥጢር ነቢየ እግዚአብሔር ቅዱስ ዳዊት ተንሥአ እግዚኦ€ ውስተ ዕረፍትከ፡፡ አንተ ወታቦተ መቅደስከ፤ አቤቱ ወደ ዕረፍትህ ተነሥ፡፡ አንተና የመቅደስህ ታቦት/መዝ.131፡8/፤ እንዲሁም “ወትቀውም ንግሥት በየማንከ በአልባሰ ወርቅ ዑጽፍት ወኁብርት፤ በወርቅ ልብስ ተጎናጽፋና ተሸፋፍና ንግሥቲቱ በቀኝህ ትቆማለች€ /መዝ.44፡9/ ሲል የተናገረው ቃለ ትንቢት በንጽሐ ሥጋ፣ በንጽሐ ነፍስ፣ በንጽሐ ልቡና የጸናች የቅድስት ድንግል እመቤታችንን ዕረፍት፣ ትንሣኤ፣ ፍለሰት /ዕርገት/ ያስገነዝባል፡፡ /ራእ.11፡19/
እመቤታችን ታቦተ እግዚአብሔር መሆኗን አባ ጽጌ ድንግል በማኅሌተ ጽጌ ሲገልጽ €œከመ ታቦት ሥርጉት በወርቀ ዓረብ ወተርሴስ በድንግልና ማርያም ሥርጉተ ሥጋ ወነፍስ€ ሲል አመስግኗታል፡፡ ሊቃውንተ ቤተ ክርስቲያን በትርጓሜያቸው ይህንን ቃለ ትንቢት ቅዱስ ዮሐንስ በራእዩ ከገለጣት ንግሥተ ሰማይ፤ የሰማይ ንግሥት /ራእ.12፡1/ ጋር በማገናዘብ የእመቤታችንን ሁለንተናዊ ክብርና ልዕልና አምልተውና አስፍተው ገልጸውታል፡፡
ቅዱስ ዮሐንስ በራእዩ በጌታ የሚሞቱ ሙታን ብፁዓን ናቸው፡፡ከድካማቸው ያርፉ ዘንድ ሥራቸውም ይከተላቸዋል /ራእ.14፡13/ ብሎ እንደመሰከረው እመቤታችን ከዕረፍቷና ዕርገቷ በኋላ የመጨረሻ ወደ ሆነው ክብር መሸጋገሯ ያስረዳል፡፡
ይህንን ክብርዋን በመረዳት ሊቃውንተ ቤተ ክርስቲያን ዘወትር ወበእንተዝ ናዐብየኪ ኩልነ ኦ እግዝእትነ ወላዲተ አምላክ ንጽሕት ኩሎ ጊዜ፡፡ ንስአል ወናንቀዐዱ ኀቤኪ ከመ ንርከብ ሣህለ በኀበ መፍቀሬ ሰብእ፤ ሁልጊዜ ንጽሕት የምትሆኚ አምላክን የወለድሽ እመቤታችን ሆይ ስለዚህ ነገር እናከብርሻለን፣ እናገንሻለን፡፡ ሰውን ከሚወድ ልጅሽ ዘንድ የቅርታንና ምሕረትን እናገኝ ዘንድ ሁል ጊዜ ዓይነ ልቡናችንን ወደ አንቺ እናነሣለን፡፡ በማለት ቤዛዊተ ዓለም ድንግል ማርያም ከልዑል እግዚአብሔር ዘንድ ሁል ጊዜ ዓይነ ልቡናችንን ወደ አንቺ እናነሣለን፡፡ በማለት ቤዛዊተ ዓለም ድንግል ማርያም ከልዑል እግዚአብሔር ዘንድ የተሰጣትን ልዩ የቃል ኪዳን ጸጋና አምላካዊ ክብር እያመሰጠሩ ያመሰግኗታል፡፡ ሊቁ ቀስተ ደመና ማርያም ትእምርተ ኪዳኑ ለኖኅ፣ ዘእግዚአብሔር ሤመኪ ለተዝካረ ምሕረት ወፍትሕ፣ ህየንተ ቀስፍ ለምድር ወአማሰና አይኅ፡፡ ብሎ እንዳመሰገናት፡፡
እመቤታችን በአጸደ ሥጋ ሳለች ከሦስቱ አካላት አንዱ አካል እግዚአብሔር ወልድ በተለየ አካሉ በተዋሕዶ ሰው ሆኖ በመዋዕለ ሥጋዌ ላደረገው የድኅነት ዓለም ጉዞ ምክንያት ነበረች፡፡ ኢየሱስ ክርስቶስ የሰው ልጆችን ባርነትና ስደት ለማጥፋት ወደዚህ ዓለም በመጣ ጊዜ የሰው ልጆችን ያሳደደ ሠይጣን በሄሮድስ አድሮ ሲያሳድደው ልጇን ይዛ በመሰደድ ለድኅነታችን ምክንያት ነበረች፡፡ ቅዱስ ዮሐንስ ወንጌላዊ በራእዩ እንዳየው፤ ታላቅ ምልክትም በሰማይ ታየ ፀሐይን ተጐናጽፋ ጨረቃ ከእግሮችዋ በታች ያላት በራስዋም ላይ የአሥራ ሁለት ከዋክብት አክሊል የሆነላት አንዲት ሴት ነበረች፡፡ እርስዋም ፀንሳ ነበር፡፡ ምጥም ተይዛ ልትወልድ ተጨንቃ ጮኸች፡፡ ዘንዶውም ሴቲቱ በወለደች ጊዜ ሕፃንዋን እንዲበላ ልትወልድ ባላት ሴት ፊት ቆመ፡፡ አሕዛብንም ሁሉ በብረት በትር ይገዛቸው ዘንድ ያለውን ወንድ ልጅ ወለደች፤ ልጅዋም ወደ እግዚአብሔር ወደ ዙፋኑ ተነጠቀ፡፡ ሴቲቱም ሺህ ከሁለት መቶ ስልሳ ቀን በዚያ እንዲመግቡአት በእግዚአብሔር ተዘጋጅቶላት ወደ ነበረው ስፍራ ወደ በረሀ ሸሸች /ራእ.12፡1-6/
ዘንዶውም ወደ ምድር እንደተጣለ ባየ ጊዜ ወንድ ልጅ የወለደችውን ሴት አሳደዳት፡፡ ከእባቡም ፊት ርቃ አንድ ዘመን፣ ዘመሃትም፣ የዘመን እኩሌታ ወደምትመገብበት ወደ ሥፍራዋ፣ ወደ በረሀ እንድትበር ለሴቲቱ ሁለት የትላቁ ንሥር ክንፎች ተሰጣት፡፡ እባቡም ሲቲቱ በወንዝ እንድትወሰድ ሊያደርግ ወንዝ የሚያህልን ውኃ ከአፉ በስተኋላዋ አፈሰሰ፡፡ ምድሪቱም ሴቱቱን ረዳቻት፡- ምድሪቱም አፍዋን ከፍታ ዘንዶው ከአፉ ያፈሰሰውን ወንዝ ዋጠችው፡፡ ዘንዶውም በሴቲቱ ላይ ተቈጥቶ የእግዚአብሔርን ትእዛዛት የሚጠብቁትን የኢየሱስም ምስክር ያላቸውን ከዘርዋ የቀሩትን ሊዋጋ ሄደ፤ በባሕርም አሸዋ ላይ ቆመ፡፡/ራእ.12፡13-17/ ሲል መስክሮአል፡፡
ኢየሱስ ክርስቶስ የመጀመሪያውን አምላካዊ ድንቅ ተአምር ባደረገበት በቃና ዘገሊላ ሠርግ ቤት እመቤታችን ከልጇ ከወዳጇ ጋር እንደነበረችና ለተአምሩም ምክንያት ነበረች፡፡ በገሊላ ቃና የተፈጸመው ታላቅና ድንቅ አምላካዊ የቸርነት ሥራ ጌታችንና መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በዕለተ ዓርብ የፈጸመውን የቤዛነት ሥራ ሲያደርግ ምክንያት የነበረችው እመቤታችን ነች፡፡ ይኸውም በቀራንዮ አደባባይ በተሰቀለባትና ማየ ሕይወት የሆነውን አማናዊ ወይን ደሙን ባፈሰሰባት ዕለት ቤዛዊተ ዓለም ድንግል ማርያም ከእግረ መስቀሉ አጠገብ ነበረች፡፡ በዚህም አዲሲቷ ሔዋን እመቤታችን በክርስቶስ ቤዛነት ለዳነውና በወርቀ ደሙም ለተዋጀው አዲሱ የሰው ዘር ማለትም የክርስቶስ ምሥጢራዊ አካል /ቤተ ክርስቲያን/ መንፈሳዊት እናት ሆና በጸጋ ተሰጥታናለች /ዮሐ.19፡26-27/
የእመቤታችን ቅድስት ድንግል ማርያምን ሞትና ትንሣኤ ነገረ ማርያም፣ ስንክሳርና ተአምረ ማርያም እንደሚያስረዱት፤ ጥር 21 ቀን ዐርፋለች፡፡ እረፍቷን ቅዱስ ዳዊት ሲናገር €œአቤቱ ወደ እረፍትህ ተነሥ አንተና የመቅደስህ ታቦት€ መዝ.136፡8 ፈጣሪዬ ሆይ ምእመናንን ወደምታሳርፍበት ወደ መንግሥተ ሰማያት የመቅደስህን ታቦት ድንግል ማርያምን ይዘህ ተነሥ ሲል ቅዱስ ዳዊት ተናግሯል፡፡ ይህም እመቤታችን ቅድስት ድንግል ማርያም 64 ዓመት በዚህ ዓለም ከኖረች በኋላ ነብሷ ከሥጋዋ ተለይቶ እንደ ልጅዋ ትንሣኤ መነሣቷን የሚያመለክት ነው፡፡ ታቦት ያላትም ማደሪያው ስለሆነች ነው፡፡
ጠቢቡ ሰሎሞን €œወዳጄ ሆይ ተነሺ ውበቴ ሆይ ነይ እነሆ ክረምት አለፈ ዝናቡም አልፎ ሄደ አበቦች በምድር ላይ ተገለጡ፡፡ የዜማም ጊዜ ደረሰ የቀረ ቃል በምድራችን ተሰማ፡፡ በለሱ ጐመራ ወይኖችም አበቡ መዓዛቸውንም ሰጡ፡፡ ወዳጄ ሆይ ተነሺ ውበቴ ሆይ ነይ€ ሲል ስለ እመቤታችን በምሳሌ ተናግሮአል፡፡ መኃ 2፡1አ-13
ወዳጁን ውበቱን ተነሺ ነይ እያለ የተጣራው ኢየሱስ ክርስቶስ ነው፡፡ ተጠሪዋም እመቤታችን ናት፡፡ እነሆ ክረምት አለፈ ማለት በስደት በአይሁድ የዘወትር ጠላትነት በልጅዋ መከራና ስቅላት ስምዖን በቤተ መቅደስ እንደተናገረ ልቧ በሀዘን ሠይፍ የተከፈለበት በሀዘን ፍላጻ የተወጋበት የመከራ ክረምት /ወቅት/ አልፎ የክርስቶስ ሕማሙ ፣ ሞቱ፣ ቤዛነቱ ተፈጽሟል፡፡ ትንሣኤው በምድር ላይ ተገልጧል፣ ተሰብኳል ማለት ነው፡፡ በምድራችን አበባ ታይቷል ማለት የሐዋርያት ድምፅ በምድር ሁሉ ደርሷል ማለት ነው፡፡
ነቢዩ ዳዊት ድምፃቸው ወደ ምድር ሁሉ ቃላቸውም እስከ ዓለም ዳርቻ ወጣ ብሎ ስለ ሐዋርያት የተናገረው በዓለም ያለውን መከራ ስድት ሲገልጽ ነው፡፡ /መዝ 18:4/ የዜማም ጊዜ ደረሰ ያለው የመከራን ጊዜ ነው፡፡ ሸለቆችም በእህል ተሸፈኑ በደስታ ይጮሃሉ፣ ይዘምራሉም ተብሏል፡፡ መዝ 14፡13 የመከር ጊዜ ደረሰ የተባለው መከር የፍሬ ጊዜ በመሆኑ ክርስትና አፍርቷል ማለት ነው፡፡ በለሱ ጐመራ ማለት ደግሞ በጐ ምግባረ ፍሬ ሳያፈሩ የነበሩ ሰዎች በጐ ምግባር መሥራት መጀመራቸውን የሚያሳይ ነው፡፡ በመጨረሻም ወይኖች አብበዋል፣ መዓዛቸውንም ሰጥተዋል እንደተባለ በመላው ዓለም አብያተ ክርስቲያናት በሃይማኖት ማበብ መዓዛ ምግባራቸውን ማቅረብ ከጀመሩ በኋላ እመቤታችን አረፈች፡፡
እመቤታችን ጥር 21 ቀን እረፍት በሆነበት እለት ሐዋርያት የእመቤታችንን ሥጋ ለማሳረፍ ወደ ጌቴሰማኒ መካነ እረፍት ይዘው ሲሄዱ አይሁድ በቅንዓት መንፈስ ተነሣሥተው €œቀድሞ ልጅዋን በሦስተኛው ቀን ከሙታን ተነሳ፡፡ በአርባኛው ቀን ወደ ሰማይ አረገ፡፡ እንደገናም ተመልሶ ይህን ዓለም ለማሳለፍ ይመጣል” እያሉ በማስተማር ሕዝቡን ፈጽመው ወስደውታል፡፡ አሁን ደግሞ ዝም ብለን ብንተዋት እርሷንም እንደ ልጅዋ ተነሣች አረገች እያሉ በማስተማር ሲያውኩን ሊኖሩ አይደለምን; ኑ ተሰብሰቡና በእሳት እናቃጥላት ብለው ተማክረው መጥተው ከመካከላቸው ታውፋኒያ የተባለው ጐበዝ አይሁዳዊ ተመርጦ ሄዶ የእመቤታችንን ሥጋ የተሸከሙትን አልጋ ሽንኮር ያዘ፡፡ የአልጋውን ሽንኮር በያዘ ጊዜ የእግዚአብሔር መልአክ በእሳት ሠይፍ ሁለት እጁን ስለ ቆረጣቸው ከአልጋው ሽንኮር ላይ ተንጠልጥለው ቀሩ፡፡ ታውፋንያ በፈጸመው ድርጊት ተጸጽቶ ወደ እመቤታችን ስለተማጸነ በተአምር የተቆረጡ እጆቹን እንደ ቀድሞ አድርጋ ፈውሳዋለች (ስንክሳር ዘጥር፡፡)
የእግዚአብሔር መልአክ የእመቤታችን ሥጋ ከሐዋርያው ዮሐንስ ጋር ተድላ ደስታ ወደ አለባት ገነት በመንፈስ ቅዱስ ተነጠቁ፡፡ ጌታም የእመቤታችንን ሥጋ ታወጣ ዘንድ ምድርን እንዲጠሩዋት ሰባቱን የመላእክት አለቆች አዘዛቸው፡፡ እነርሱም ትወጪ ዘንድ እግዚአብሔር አዞሻል አሏት፡፡ ያን ጊዜም ከእፅ ሕይወት በታች ካለ መቃብር የእመቤታችን የማርያም ሥጋዋ ወጣ፡፡ ጌታችንም ዘላለማዊ ወደሆነ መንግሥተ ሰማያት መላእክት እና ሰማእታት እየሰገዱላት አሳረጓት፡፡ ንጉሥ ዳዊት €œበወርቅ ልብስ ተጐናጽፋ ተሸፋፍና ንግሥቲቱ በቀኝህ ትቆማለች€ እንዳለ፡፡ መዝ 44፡9
ወንጌላዊ ዮሐንስም ከእርሷ በረከትን ተቀብሎ ተመልሶ ከሰማይ ወረደ፡፡ ሐዋርያት ተሰብስበው ስለ እመቤታችን ሥጋ ፈጽሞ ሲያዝኑና ሲተክዙ አገኛቸው፡፡ እርሱም እንዳየ እንደሰማ ሥጋዋም በታላቅ ክብር ማረጉን ነገራቸው፡፡ ሐዋርያትም ዓመት ሙሉ ቆዩ፡፡ የነሐሴም ወር በባተ /በገባ/ ቀን ዮሐንስ እንዲህ አላቸው፡፡ የእመቤታችንን ሥጋዋን ለማየት ኑ፤ ሁለት ሱባኤ በመጾም እንለምን አለ፡፡ በጾም በጸሎት ሱባኤ ያዙ፤ ጌታም የእመቤታችንን ሥጋ አምጥቶ ስለሰጣቸው በታላቅ ዝማሬ፣ በውዳሴና በምሕላ ወስደው ቀድሞ በተዘጋጀው መካነ እረፍት በጌቴሴማኒ ቀበሯት፡፡
የእመቤታችን የቀብር ሥነ ሥርዓት በተፈጸመ ጊዜ ከአሥራ ሁለቱ አንዱ ቶማስ አልነበረምና ከሀገረ ስብከቱ በደመና ተጭኖ ወደ ኢየሩሳሌም ሲመጣ እመቤታችን በተቀበረች በሦስተኛው ቀን እንደ ልጅዋ ትንሣኤ ተነሥታ ስታርግ ያገኛታል፡፡ ትንሣኤዋን ሌሎቹ ሐዋርያት አይተው ለእርሱ የቀረበት መስሎት ተበሳጭቶ €œበመጀመሪያ የልጅሽን ትንሣኤ አሁን ደግሞ የአንቺን ትንሳኤ ሳላይ ቀረሁ€ ብሎ ከማዘኑ የተነሣ ከደመናው ተወርውሮ ሊወድቅ ቃጣው፡፡ እመቤታችንም ከእርሱ በቀር ሌሎቹ ሐዋርያት ትንሳኤዋን እንዳላዩ ነግራው አጽናንታው ሄዶም ለሐዋርያት የሆነውን ሁሉ እንዲነግራቸው አዝዛው ምልክት ይሆነው ዘንድ ሰበኗን – መግነዟን ሰጥታው አረገች፡፡
ሐዋርያው ቶማስም ኢየሩሳሌም በደረሰ ጊዜ እመቤታችንን እኮ ቀበርናት ብለው ነገሩት እርሱም ሞት በጥር በነሐሴ መቃብር እንዴት ይሆናል? አላቸው፡፡ €œአንተ እንጂ የጌታን ትንሣኤ ተጠራጠርክ አሁንም አታምንምን ብለው በቅዱስ ጴጥሮስ መሪነት ወደ እመቤታችን መካነ መቃብር ይዘውት ሄደው መቃብሩን ቢከፍቱ ሥጋዋን አጡት፡፡ ደነገጡም፡፡ ቶማስም €œአታምኑኝም ብዬ እንጂ እመቤታችን ተነሥታ አርጋለች€ ብሎ የሆነውን ሁሉ ነገራቸው፡፡ ለማረጋገጫ ምልክት እንዲሆን የሰጠችውን ሰበኗን አሳያቸው፡፡ ሰበኗን – መግነዟን ለበረከት ቆራርጠው ከተከፋፈሉ በኋላ ወደየአህጉረ ስብከታቸው ሄደዋል፡፡
ሐዋርያትም ትንሣኤሽን ቶማስ አይቶ እኛ እንዴት ይቀርብናል ብለው በቀጣዩ ዓመት ከነሐሴ አንድ ቀን ጀምረው ሱባኤ ገቡ፡፡ በሱባኤው መጨረሻ በነሐሴ አሥራ ስድስት ቀን ጌታችን ጸሎታቸውን ተቀብሎ እመቤታችንን መንበር፣ ቅዱስ ጴጥሮስን ንፍቅ ረዳት ቄስ፣ ቅዱስ እስጢፋኖስን ገባሬ ሰናይ ዋና ዲያቆን አድርጐ ቀድሶ ሁሉንም ከአቆረባቸው በኋላ የእመቤታችንን እርገቷን ለማየት አብቅቷቸዋል፡፡
ቤተክርስቲያናችንም ሥርዓት ሠርታ ከሰባቱ ዓበይት አጽዋማት ተርታ አስገብታ ይህን ታላቅ የበረከትና የምሥጢር መግለጫ ጾም እንድንጾም አድርጋናለች፡፡ ሐዋርያት ያዩትን ድንቅ ምሥጢር የእመቤታችንን ትንሣኤና ዕርገት ለማየትና ከሐዋርያት አበው በረከት ለመሳተፍ ጌታችን €œልጆቼ ይላቸው ለነበሩ ሐዋርያት አምሳል ሕፃናትና ወጣቶች፣ ሴቶችና ወንዶች፣ አረጋውያንም የጾመ ፍልሰታን መድረስ በናፍቆት እየጠበቁ በየዓመቱ በጾም በጸሎት ያሳልፉታል፡፡
ጾመ ፍልሰታ በሕፃናት፣ በምእመናንና በካህናት ዘንድ በተለየ ፍቅር የምትታይና ታላቅ መንፈሳዊ አገልግሎት የሚከናወንባት ወቅት ናት፡፡ ካህናት ሌሊት በሰዓታት ቀን በቅዳሴ፣ መዘምራን በስብሐተ ነግህ /የጠዋት ምስጋና/ ሕፃናት በመዝሙር ያሳልፏታል፡፡ እናቶች ደግሞ ጠዋት ውዳሴ ማርያምና ቅዳሴ ማርያም ትርጓሜ ሲያዳምጡ፣ ቀን ቅዳሴ ሲያስቀድሱ ውለው ማታ መብራት አብርተው መዝሙረ ፍልሰታን ይዘምራሉ፡፡ በመዝሙሩ የቅድስት ድንግል ማርያምን ስደት፣ የደረሰባትን መንገላታትና አማላጅነት በማንሳት የተማኅጽኖ ጸሎት ያቀርባሉ፡፡ በምግባር በሃይማኖት መጽናት የሚሰጠውን ጸጋ ይናገራሉ፡፡ እናቶች ከመዘምሩት መዝሙር መካከል፤-

ወፌ ሰንበታ ሰንበታ
መጣች ለፍልሰታ
አገርሽ የት ነው ኤፍራታ
አሳድሪኝ ማታ፡፡

ይናፍቀኛል ሌሊት
የሰማይ እልፍኝ መብራት
ወፌ የኔ እመቤት /2/

ከሁሉ ከሁሉ ጤፍ ታንሳለች
ከጭቃ ወድቃ ታነሣለች

ከዚያች ጤፍ ከዚያች ጤፍ
የአዳም ልጅ ሁሉ አትስንፍ

የአዳም ልጅ ሁሉ ሰነፈና
የኑሮ ቤቱን ረሳና

ተው አትርሳ
ተው አትርሳ

ተሠርቶለሃል የእሳት አልጋ
ያን የእሳት አልጋ

የእሳት ባሕር
እንደምን ብለህ ትሻገር
ተሻገሩት አሉ በሠሩት ምግባር
እኔ ባሪያሽ ወዴት ልደር
/እንደምን ብዬ ልሻገር/
ሰላም ሰጊድ እያሉ ሌሊቱን በሙሉ እሳት አንድደው ያመሰግኗታል፡፡ ይማጸኗታል፡፡

የእመቤታችን ትንሣኤና እርገት መታሰቢያ – ጾመ ፍልሰታ ብዙዎች ከቤታቸው ተለይተው በመቃብር ቤት ዘግተው፣ አልጋና ምንጣፍ ትተው፣ በመሬት ላይ ተኝተው ዝግን ጥሬ እፍኝ ውኃ እየቀመሱ በጾምና በጸሎት በመትጋት በታላቅ ተጋድሎ ይሰነብታሉ፡፡ በሰሙነ ፍልሰታ ምእመናን ለእመቤታችን ያላቸውን ጽኑና ጥልቅ ፍቅር የሚያሳዩበት ነው፡፡
ጌታችን ሦስት መዓልት ሦስት ሌሊት በከርሰ መቃብር ቆይቶ ሙስና መቃብር ሳያገኘው፣ መግነዝ ፍቱልኝ መቃብር ክፈቱልኝ ሳይል በሥልጣኑ እንደተነሣ እርሷም በተቀበረች በሦስተኛው ቀን በኃይልና በሥልጣን መነሣት የመለኮት ኃይል ቢሆንም እመቤታችን የተነሣችው በልጇ ኃይልና ሥልጣን ነው፡፡€œከመ ትንሣኤ ወልዳ፤ እንደ ልጅዋ ትንሣኤ€ ነው ተብሎ ሲከበርላት የሚኖረውም ለዚህ ነው፡፡

ምንጭ፦  ማኅበረ ቅዱሳን ድረ ገፅ

ቤተክርስቲያን

                                   

በስመ አብ ወወልድ ወመንፈስ ቅዱስ አሀዱ አምላክ አሜን

ቤተክርስቲያን

b

ቤተክርስቲያን በወልድ ውሉድ፡ በክርስቶስ ክርስቲያን ለተሰኙ ማኅበረ ምዕመናን በግልም ሆነ በኅብረት ለአምልኮተ እግዚአብሔር ይቅርታን የሚለምኑባት የአንድነት ሥፍራ ነች። የሰው ልጅ በሚሠራው ኃጢአት ምክንያት ከደርሰበት ጉስቁልናና ደካማነት የተነሳ የመንፈስ ጭንቀት ስለሚፈጥርበት የእግዚአብሔርን ዕርዳታ ለማግኘት የሚመላለስባት፡፡ ለጭንቀቱ ፈውስን ለሕይወቱም ሰላምን የሚያገኝባት የዕረፍት ቦታ ነች። ቤተክርስቲያን ከአብራከ መንፈስቅዱስና ከማሕፀነ ዮርዳኖስ በልዩ ምስጢራዊ ልደት ልጅነትን ላገኙ ምዕመናን በዓይን በሚታይና በጆሮ በሚሰማ አገልግሎት አማካይነት በዓይን የማይታይና በእጅ የማይዳሰስ ፀጋ እግዚአብሔርን ለመሳተፍ የምታበቃ ቅድስት አንባ ናት፡፡ ቤተክርስቲያን በተለያዩ ሥፍራዎች በልዩ ልዩ መልክ ትሠራልች። ለምሳሌ በወርቅ፣ በቆርቆሮ፣ በእንጨት፣ በጭቃ፣ በሣር .. ወዘተ። ለእግዚአብሔር ግን ቤተክርስቲያን ያው አንዲት ናት። ይህም በመሆኑ እግዚአብሔር አምላክ ትንሽና ትልቅ ሳይል በቤተክርስቲያን የሚቀርብለትን ምስጋናና ጸሎት እንዲሁም መስዋዕት ይቀበላል። ቤተክርስቲያን በፈቃደ እግዜብሔር የተሠራችና ለስሙ ማደርያነት የተመረጠች ናት።

፩ኛ መጽ.ነገ፱፡፫<<… በፊቴ የጸለይከውን ጸሎትህንና ልመናህን ሰምቻለሁ፡ ለዘለዓለምም ስሜ በዚያ ያድር ዘንድ ይህን የሠራኸውን ቤት ቀድሻለሁ ዓይኖቼና ልቤም በዘመኑ ሁሉ በዚያ ይሆናሉ።>>

  • ግብረ ሐዋ.፳፥፳፰ <<… በገዛ ደሙ የዋጃትን የእግዚአብሔር ቤተክርስቲያን ….>> ተብሎ መገለጡ ቤተክርስቲያን ከእግዚአብሔር የተገኘች መሆኗን ያስረዳል። በተጨማሪም ጌታችንና አምላካችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በመዋዕለ ሥጋዌ መግቦቱ ሰዎች ቤተክርስቲያንን/ቤተመቅደስን/ የንግድና የሸቀጥ ማዕከል በማድረጋቸው ምክንያት፡ << ቤቴ የጸሎት ቤት ትባላለች…>> በማለት ቤተ መቅደሱን ማጽዳቱ ቤተክርስቲያን የቱን ያህልልደት የሚሰጥባት ወዘተ../ ቅድስት ዐፀድ መሆኗን ነው።
  • እንደ አበው ትምህርት አንድም ብለን ምስጢራዊ ዘይቤን ስንመለከት ደግሞ በምስጢራዊ ልደት ውሉደ ክርስቶስ በመባል የተጠሩትና የመንግሥቱ ተካፋዮች የሆኑት ክርስቲያኖችም ቤተክርስቶስ፥ ቤተክርስቲያን፥ቤተ መቅደስ ተብለው እንደሚጠሩ ቅዱሳት መጻሕፍት ያስረዳሉ።

የተከበረችና የተቀደሰች መሆኗን ያስረግጥልናል። ቤተ ክርስቲያን የእግዚአብሔር ናት ስንል ከእርሱ የተገኘ ሰማያዊ ጸጋ የምንቀበልባት ምስጢራተ ቤተክርስቲያን የሚፈጸመባት/ለምሳሌ ሥጋ ወደሙ የሚፈተትባት በጥምቀት ከእግዚአብሔር ዳግም የምንወለድበትን ረቂቅ ፩ቆሮ ፫፥፱ እና ፲፯  <<የእግዚአብሔር እርሻ ናችሁ የእግዚአብሔር ሕንፃ ናችሁ…>> ቁ.፲፯  <<… የእግዚአብሔር ቤተመቅደስ ቅዱስ ነውና ያውም እናንተ   ናችሁ።>> ተብሎ ተጽፏል። በወልደ እግዚአብሔር ያመኑና ልጅነትን የተቀበሉ ሁሉ ቤተክርስቲያን ከእግዚአብሔር እንደተገኘች በእምነት ወደ ቤተክርስቲያን የሚገቡና በሥሯም የሚጠለሉ ሁሉ ሞተ ነፍስን ከሚያመጣ ከዘለዓለማዊ መቅሰፍት፥ ከኃጢአትና ከመርገም እንደሚድኑ ያምናሉ። በክርስቶስ ደም የተመሰረተችውና የታነጸችው ቤተክርስቲያን የፀጋና የፅድቅ የምህረትም ምንጭ ናትና። የጌታ ደቀመዛሙርት ለመጀመሪያ ጊዜ ክርስቲያን ተብለው የተጠሩት በአንጾኪያ እንደሆነና በዚያ ቦታ ቤተክርስቲያን ቢመሠርቱም ሊቃውንተ ቤተክርስቲያን በታመነ ቃላቸው እንዳስተማሩት፥ ለሰው ልጆች ቤዛ ሆኖ መድኃኔዓለም ለተሰቀለባት ቀራንዮ፥ መካነ መቃብሩ ጎልጎታ፥ መለኮታዊ ክብሩን የገለጸባት የታቦር ተራራ፥ ያረገባት የቢታንያ ኮረብታ እንዲሁም ለዓለም ሁሉ የምስራች የሆነው ጌታችን የተወለደባት የቤተልሔም ግርግም፥ ቤተክርስቲያን ተብለው እንደሚጠሩ ይናገራሉ። በኃላም በቅዱስ ጴጥሮስ ዓለትነት የተሠራች ናት ቤተ ክርስቲያን። <<አንተ ጴጥሮስ ነህ በዚህችም ዓለት ላይ ቤተ ክርስቲያኔን እሠራለሁ…> በማለት የጽድቅ መምህር ኢየሱስ ክርስቶስ የቤተክርስቲያንን መመሥረት ያበሰረው፥ በቅዱስ ጴጥሮስ የተዋሕዶ ምሥጢር እምነት ላይ ተመስርቶ ነው። ቅዱስ ጴጥሮስ ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ ማንነት በተጠየቀ ጊዜ ዓለም እየጠፋበት ባለ ትምህርት ሳይሆን፡ ሳይጠራጠር <<አንተ የሕያው እግዚአብሔር ልጅ ነህ>> በማለት ከፊቱ ስለቆመው ስለማርያም ልጅ፥ ስለአብም ልጅ እውነተኛ ምሥክርነት በመስጠቱ ነው። ይህችም የተዋሕዶ ምሥጢርና እምነት ወልድ ዋሕድ የምትል ናት።   ቤተክርስቲያኗ የተዋሕዶ ቤተክርስቲያን ናት። የገሃነም ደጆች የተባሉ ሐሳውያን፥ መናፍቃንና ከሃÉያን፥ እውነተኛዋን የእግዚአብሐርን ቤተክርስቲያን ለማፍረስ  ቢጥሩም በማዕበልና በነፋስ የተመሰለ መከራ ቢያደርሱባትም፥ ሊያናውጧትና ሊያፈርሷት አልቻሉም። ማዕበሉንና ጎርፉን፥ ነፋሱን ፀጥ የሚያደርግ ጌታ በውስጧ ነውና። በማቴዎስ ወንጌል ፰፥፳፫ – ፳፯ ላይ የተገለጸው አንቀጽ የቤተክርስቲያን ምሳሌ ነው። ባህሩ የዓለም ምሳሌ ሲሆን ታንኳዋ የቤተክርስቲያን ምሳሌ ናት። ማዕበልና መናወጥ፥ ደግሞ ቤተክርስቲያኗ ላይ የሚደርስ ፈተና፥ ችግርና ስደት ያመለክታል። ደቀመዛሙርቱ ከታንኳዋ ሳይወርዱ አድነን ማለታቸው ክርስቲያን ጌታን አድነኝ ማለት ያለበት ቤተክርስቲያን ውስጥ ሆኖ እንጂ ወደ ማዕበሉ እየገባ መሆን እንደሌለበትና ይህንን ያደረገም ጌታ ታንኳዋ ውስጥ እንደነበረ ሁሉ ቤተክርስቲያን ውስጥም በመንፈስ አለና ማዕበሉንና ነፋሱን ፀጥ እንደሚያደርገው በዚያም የሚገኝ ሰው ሁሉ እንደሚደነቅ የሚያስረዳ ነው። ቤተክርስቲያንን በደሙ የመሰረታት እግዚአብሔር ሕያው፥ ዘለዓለማዊና፥ ሰማያዊ እንደሆነ ሁሉ ቤተክርስቲያን ከክርስቶስ የተነሳ ሕያዊት፥ ዘለዓለማዊትና መስራቿ መድኃኒዓለም ከዓለም እንዳልሆነና እግዚአብሔር አንድ እንደሆነ ሁሉ፡ ቤተክርስቲያንም ከዓለም አይደለችም፡ ተጨማሪም የሌላት አንዲት ናት። በመሆኑም ጌታ ከመሰረተው ሌላ አዲስ መፍጠርና መመሥረት አይቻልም፥ አይገባምም። <<ከተመሠረተው በቀር ሌላ መሠረት ሊመሰረት አይቻልምና እርሱም ኢየሱስ ክርስቶስ ነው።>> ፩ቆሮ.፫፥፲፩ በዚህች ቤተክርስቲያን ነው እግዚአብሔር የሚመለከው እርሱም የሚገለጠው። ቤተክርስቲያን የእግዚአብሔር መቅደስና የተቀደሰች ሥፍራ ናት። ለእግዚአብሔር የምንሰግደውም በዚህ ሥፍራ ነው። የቀደሙት አበው በመንፈስ ተመረው እንዳደረጉ ነቢየ እግዚአብሔር ዳዊትም <<… አንተን በመፍራት በቅድስናህ መቅደስ እሰግዳለሁ።>> በማለት እርሱ በቤተመቅደስ እንደሰገድ ሁሉ፥ (መዝ. ፭፡፯) እንደ እርሱ እግዚአብሔርን የሚፈሩና የሚያከብሩ ወደ ቤተክርስቲያን ሲሔዱ በመንፈስ ለእግዚአብሔር ይሰግዱ ዘንድ እንዳላቸው ያሳስባል። እንዲህ ሲል <<በቅድስናው ሥራ ለእግዚአብሔር ስገዱ።>> መዝ ፳፰፡፪ እንግዲህ ምን እንላለን? በበጎችና በኮርማዎች መስዋዕት ያገለግሉበት የነበረው ቤተመቅደስ ያን ያህል ክብር ከተሰጠውና ስግደት ከተገባው በክርስቶስ ኢየሱስ ንጹህ ደም የተቀደሰውና የታነጸው የሐዲስ ኪዳን ቤተክርስቲያን እንደምን ያለ ክብርና ስግደት ይገባው ይሆን? እግዚአብሔር << ዓይኖቼና ልቤም በዘመኑ ሁሉ በዚያ ይሆናሉ።>> ሲል የተናገረላት ሥፍራ ቤተክርስቲያን፤ እንዲሁም ሁለት ወይ ሶስት ሆነው በሚሰበሰቡበት በዚያ በመካከላቸው እሆናለሁ ብሏልና በዚህች ቤተክርስቲያን ስንሰበሰብ እግዚአብሔር ከእኛ ጋር እንደሆነ እናረጋግጣለን። እግዚአብሔር ከእኛ ጋር ከሆነ ደግሞ የሚቃወመን ማን ነው? ቢኖርም እንኳ የሚቃወመው የእግዚአብሔርን ቤተክርስቲያን ነውና ሊያስተውል ይገባል። አለበለዚያ ግን እግዚአብሔር ያፈርሰዋል። ቤተክርስቲያን ሐዋርያዊትና የቅዱሳን አንድነት ናት። የበረከትና የድኅነት አምባ ናት። ቤተክርስቲያን የግል አይደለችም የሁሉምና በሁሉም ስፍራ የምትገኝ ናት። እግዚአብሔር የሁሉም፤ በሁሉም ስፍራ ያለ ነውና። አስቀድመን እንደተናርን አሁንም ደግመን እንላለን፥ ቤተርስቲያን አንዲት ናት፥ ከመሰረታት ከክርስቶስ የተነሳ ቅዱስ ማደሪያ የእውነት ዐምድና መሰረት፥ የክርስቶስ የፀጋው ግምጃ ቤት የምሕረቱ ማኅደር ናት። ከእርሷ ውጭ መዳን የለምና። ስለ ቤተክርስቲያን ማንነትና አስፈላጊነት ከፍ ብለን በዝርዝር ለማየት ሞከረናል። እንዲሁም ናት። ጌታችንና አምላካችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ስለ ዓለም በደልና ኀጢአት ንፁህና ቅዱስ መስዋ°ት ሆኖ ራሱን ለሞት አሳልፎ ፥ ክቡር ደሙን በማፍሰስ ከበደል እሥራት ነጻ አውጥቶኗል፥ ኀጢአታችንንም አስዎግዶልናል፥ ቤተክርስቲያንንም በደሙ ዋጅቶና ቀድሶ ሰጥቶናል። <<በገዛ ደሙ የዋጃትን የእግዚአብሔር ቤተክርስቲያን……..> ተብሎ እንደተነገረ ስለዚሕም ክርስቶስ ኢየሱስ ሞትን ድል አድርጎ እንደተነሳ ፥  ቤተክርስቲያንም የምትጠፋና የምትወድቅ ስትመስል ዘወትር ትንሳኤን ታገኛለች። እንደዚሁም ሁሉ ቤተክርስያንም የክርስቶስ አካል በመሆኗ ታድናለች እንላለን። ክርስቶስ አዳኝ ነውና። ቤተክርስቲያን <አታድንም> የሚል ሰው የክርስቶስን አዳኝነት ይክዳል። ቅዱስ መፅሐፍም እንዲህ ይልበታል እርሷም አካሉና በሁሉ የሚሞላ የእርሱ ሙላቱ ናት። ኤፌ .፭፥፳፩-፴፫ ቤተክርስያንም የክርስቶስ አካልና ሙላቱ ስለሆነች ያለጥርጥር ታድናለች። ስም አካልና ግብር አንድ ላይ ፀንተው የሚኖሩ  ናቸው። ስም ያድናል፥ አካል አያድንም ማለት አይቻልም። ዳግመኛም ቅዱስ ጳውሎስ ስለቤተክርስቲያንም   የክርስቶስ አካል መሆን እንዲህ ሲል ያስረዳል፥ክርስቶስ አካልና ራስ የሆነላት ቤተከርስቲያን ከዘለዓለም ሞት ታድናለች፥  ቤተክርስቲያን <አታድንም > በማለት የሚናገር ሰው እንዴት ባለ የክህደት ገደል ውስጥ እንደወደቀ ያስተውል። ራስ ያድናል ሌላው አካል አያድንም ተብሎ አይነገርምና። አምላካችን ክርስቶስ ራስ የሆነላትን ቤተ¡ርስቲያን በማመን የሚገኘውን የዘለዓለም በረከት እንድንካፈል የክብር ጌታ እግዚአብሔር በቸርነቱ ይርዳን አሜን፡፡እንግዲህ የኢትዮዽያ ኦርቶዶክስ ተዋህዶ የምዕራፈ ቅዱሳን አቡነ ተክለሃይማኖት ቤተክርስቲያን በሳንዲያጎ አመሠራረትም ከላይ በዝርዝር በተገለጸው የቅዱሳት መጻሕፍት ትምህርት  መሠረት ነው፡፡  ከሁሉም በላይ ሁላችንም ልንረዳው የሚገባው ቁምነገር ቤተክርስቲያንን በእርሱ ፈቃድ በአባቱ ፈቃድ በመንፈስቅዱስም ፈቃድ የሚመሠረት የከብር ባለቤት የድንግል ማርያም ልጅ የቅዱሳን አምላክ ኢየሱስ ክርስቶስ ነው፡፡  ስለዚህ የሰዎች ድርሻ እግዚአብሔር በፈቀደ በመገልገልና በማገልገል በረከት ማግኘት ነው፡፡  በመሆኑም ቤተክርስቲያኗ በዚህ አገልግሎቷ እንድትበረታና እንድትጎለምስ የእያንዳንዱ የተዋህዶ ልጅ እገዛና ድጋፍ አስፈላጊ መሆኑን እንገልጻለን ከቤተክርስቲያኗ መመሥረት አስቀድሞ እንዲሁም እስካሁን ይህንን የከበረ ሐዋርያዊ ተልዕኮ ለመፈጸም ከጸሎት ጀምሮ ጉልበታቸውን፣ ጊዜያቸውንና ዕውቀታቸውን መስዋዕት በማድረግ የበኩላቸውን አስተዋጽኦ ያበረከቱና በማበርከት ላይ ያሉትን ሁሉ የልባቸውን መሻት እንዲፈጽምላቸው ዘወትር  እንጸልያለን፡፡  ይህ ሁሉ እንዲሆን የፈቀደና እስከዚህችም ሰዓት ያደረሰን የቤተክርስቲያን ራስ ልዑል ባሕርይ እግዚአብሔር ስም አጠራሩ ከፍ ከፍ ይበል ክብርና ምስጋና ለእርሱ ይሁን፡፡  በመጨረሻ ሁላችን ልናስተውለው የሚገባው እውነት ደግሞ የቤተክርስቲያን መሥራች የሆነው መድኃኔዓለም ክርስቶስ ለቅዱስ ዼጥሮስ ሐዋርያ እንደተናገረውና በእርሱም በባለቤቱ ላይ ስደትና እንግልት መከራና ስድብ እንደደረሰበት ሁሉ የዚህች ቤተክርስቲያናችንም ጉዞዋ ቀላል ላይሆን ይችላል፡፡ ከተለያዩ አቅጣጫዎች ጥቃት፣ ፈተናና ችግር ቢደርስባት የክርስቶስ  አካል መሆኗን ያረጋግጥልናል እኛም ልጆቿ አምላከ ተክለሃይማኖት ይዘን አንታወክም፡፡ ይህም ሊሆን ደግሞ ግድ ነው ቤተክርስቲያን ሁሌም ቢሆን በመስቀል ላይ ናትና  የቤተክርስቲያን አምላክ ሁላችንንም ይጠብቀን፡፡

ወስብሐት ለእግዚአብሔር ወለወላዲቱ ድንግል ወለመስቀሉ ክቡር

የኢትዮዽያ  ኦርቶዶክስ ተዋህዶ የምዕራፈ ቅዱሳን አቡነ ተክለሃይማኖት ቤተክርስቲያን በሳንዲያጎ